Ruska. Triomf en tragiek van een judokampioen
In 1972 won Wim Ruska bij de Olympische Spelen twee maal goud. Deze nooit geëvenaarde prestatie in de judowereld, waarbij hij in het zwaargewicht én ‘alle categorieën’ het goud pakte, heeft hem weinig bekendheid gegeven: zijn overwinning werd altijd overschaduwd door de aanslag op de Israëlische ploeg die enkele dagen daarvoor had plaatsgevonden.
Voorafgaand aan die dramatische Spelen schreef Wim Koesen het levensverhaal van Wim Ruska op. Ruska is het dramatische levensverhaal van de man die door velen wordt beschouwd als de beste judoka die Nederland ooit heeft gekend, een icoon in de Nederlandse sportgeschiedenis. Nu, veertig jaar later, ontmoet Koesen hem opnieuw en beschrijft hij hoe het Ruska is vergaan na de roemloze triomf van ’72. In 2001 werd hij getroffen door een herseninfarct en moest hij knokken om weer een paar woorden te kunnen spreken en een klein stukje te kunnen lopen.
Wim Koesen is journalist, columnist en schrijver van een dertigtal boeken. In 1972 – Koesen was toen 34 en net twee jaar ouder dan Ruska – publiceerde hij Vallen en opstaan over Ruska’s Olympische prestaties. Voor Ruska zocht hij de oud-judoka opnieuw op om diens biografie te completeren.
Het voorwoord is geschreven door Peter Buwalda, auteur van Bonita Avenue. Buwalda was zelf een judoka en Sigerius, de hoofdpersoon uit zijn succesvolle debuutroman, is net als Wim Ruska een voormalig judokampioen. Het motto van Bonita Avenue is dan ook gebaseerd op een uitspraak van Wim Ruska:
‘Ik ben een natuurtalent. Ik weet wel dat eigen roem stinkt, maar toch is het zo. Judo is een keiharde, koelbloedige sport. Ik heb me vaak genoeg in mijn leven laten bedonderen en ik ben naïef, maar op de mat is het anders. Dan ben ik een rekenmachine.’
Ruska. Triomf en tragiek van een judokampioen van Wim Koesen verschijnt op 15 december 2011. De boekpresentatie is op vrijdag 16 december bij boekhandel de Vries te Haarlem, aanvang 17.30 uur. Met medewerking van Wim Ruska, Peter Buwalda en Robbert van der Geest.
EenVandaag maakte in 2007 al een mooi portret over Ruska:
